Historia

Początki szkolnictwa w Walcach datuje się na wiek XVII, wtedy to istniała tu szkółka parafialna.. Do roku 1850 nauka odbywała się w języku polskim, a od tego dopiero wprowadzono obowiązek nauki w języku niemieckim.11 marca 1872 roku szkoła stała się placówka państwową, podlegającą inspektorowi szkolnemu.        

W 1890r. szkoła w Walcach była 4- klasowa. Uczęszczały do niej także dzieci z Zabierzowa. Nauka odbywała się w budynku z XVIII wieku, który pierwotnie był drewniany, a później rozbudowano go używając trzciny, gliny i cegły. Ze względu na rosnącą liczbę dzieci uczęszczających do szkoły, władze pruskie podjęły decyzję o budowie drugiego budynku. Nową szkołę ,parterową, z cegły klinkierowej wybudowano w latach 1901/1902. Nazwano ją „nowa szkoła". W 1910r. zostało nadbudowano dalsze piętro. Po I wojnie światowej szkoła w Walcach liczyła 6 klas, a od 1935 roku stała się szkołą siedmioklasową. W czasie II wojny światowej budynki szkolne zostały zniszczone. Nauczanie zostało przerwane. Nie zachowały się prawie żadne dokumenty z tego okresu. Większość uległa zniszczeniu.

               Z początkiem roku 1946 kierownikiem szkoły został Henryk Szeroki, lecz wkrótce został przeniesiony do innej miejscowości. 1 XI 1946r. piątym z rzędu kierownikiem placówki został Bolesław  Jankowski. Od 1 IX 1946r.pracę podjęły polskie nauczycielki. Budynki szkolne były w opłakanym stanie - brakowało drzwi, okien, bram. Nauczyciele zaczęli organizować życie szkoły. Uczyło się w niej 346 uczniów, w 7 klasach. Z roku na rok przybywało uczniów i nauczycieli, którzy organizowali różne akcje charytatywne mające na celu zdobycie funduszy na odbudowę szkoły.

       Od roku 1950 rozpoczął pracę zespół taneczny, a także ZHP. Zespół oparł swą pracę na folklorze śląskim. Już 1951r. zajął I miejsce na eliminacjach rejonowych oraz II w eliminacjach wojewódzkich. Prowadziła go Elżbieta Jankowska, a potem do pracy włączyła się Jadwiga Kacan. Istniał również chór, który prowadził nauczyciel muzyki, Stanisław Kurek. Zespół taneczny w 1951r. zajął III miejsce w eliminacjach wojewódzkich, ale to był dopiero początek kariery. W 1952r. w Prudniku zdobył I miejsce, w 1953r. I miejsce w przeglądach zespołów tanecznych. W tym samym roku brał udział w Centralnym Pokazie Dziecięcym Zespołów Artystycznych w Warszawie, gdzie otrzymał specjalną nagrodę Ministra Oświaty, a także dwutygodniowy pobyt na kolonii wypoczynkowej w Oleśnie. W maju 1953r. odwiedziło  radio warszawskie i nagrało na taśmie pieśni ludowe, regionalne i pieśni swoich dzieci przez głośniki. Na uroczystości 22 lipca 1953r. do Warszawy wyjechał zespół liczący 80 dzieci. Brały one udział w pochodzie i występowały z tańcami śląskimi. W 1954r. zespół został zaproszony do Warszawy na centralną choinkę noworoczną. Tancerze byli gośćmi Bolesława Bieruta .W tym samym roku Polska Kronika Filmowa nakręciła film z jego występami. W 1963r. Zespół Pieśni i Tańca prowadzony przez E. Jankowską zdobył I miejsce w przeglądzie zespołów artystycznych powiatu krapkowickiego, a w maju tego roku I miejsce w eliminacjach wojewódzkich.

W miarę upływu lat szkoła była coraz lepiej wyposażona, zatrudniani nauczycieli specjalistów. Uczniowie odnosili sukcesy sportowe, naukowe i artystyczne. W 1974 - 79 rozbudowano „starą szkołę", dobudowano kotłownię, jedną klasę oraz toalety w tej szkole. Zmieniono ogrzewanie na centralne i zlikwidowano piece kaflowe. W 1981r. oddano do użytku stołówkę. Funkcję dyrektora szkoły pełnił wtedy Leon Tomanek.

W 1984r. nowym dyrektorem została Jadwiga Kacan, która pełniła tę funkcję do 28 lutego 1991. W latach osiemdziesiątych szkoła nadal funkcjonowała w dwóch budynkach. Zwiększała się liczba uczniów, a warunki do nauki nie były najlepsze. Kolejni kierownicy i dyrektorzy zabiegali o budowę nowej szkoły, spełniającej warunki do wszechstronnego rozwoju ucznia.

Początek lat dziewięćdziesiątych przyniósł kolejne zmiany. Wielkim problemem szkoły był masowy wyjazd mieszkańców do Niemiec. Zamknięte zostały szkoły w Grocholubiu i Zabierzowie, a dzieci z tych miejscowości były dowożone do Walec. Warunki do nauki były coraz gorsze. Młoda, wykształcona kadra nie mogła w pełni realizować programu nauczania W roku szkolnym 1990/91 wprowadzono do szkoły nauczanie języka mniejszości narodowej. Od 1 marca 1991 roku funkcję dyrektora szkoły zaczęła pełnić mgr Gizela Kunert. Na bieżąco remontowano klasy lekcyjne, zakupiono nowe meble, klasy wyposażono w sprzęt audiowizualny. Prężnie działał zespół teatralny prowadzony przez mgr Waldemara Lankaufa,

W 1998 roku została podjęta długo oczekiwana decyzja o budowie nowej szkoły. Gmina podjęła się trudu stworzenia młodemu pokoleniu godnych warunków do nauki. Gdy projekt szkoły był gotowy, rząd wprowadził reformę oświaty polegającą na likwidacji ośmioklasowych szkół podstawowych i wprowadzenia szkół gimnazjalnych. Podjęto więc decyzję o budowie gimnazjum. Szkołę przekształcono na Zespół Szkolno-Gimnazjalny w Walcach, który funkcjonował w latach 1999-2001.Czas związany z budową nowej szkoły był bardzo uciążliwy, szczególnie dla dzieci najmłodszych, które dowożone były do Dobieszowic i Rozkochowa. Kamień węgielny pod budowę nowej szkoły został położony 12 października 2000 roku. Były już wtedy gotowe fundamenty pod salę gimnastyczną i bibliotekę. W uroczystości brał udział ówczesny wojewoda opolski, pan Adam Pęzioł.

Od roku szkolnego 2002/3 szkoła podstawowa znów funkcjonowała jako samodzielna placówka, pod nazwą Publiczna Szkoła Podstawowa w Walcach. 1 września 2003 roku został oddany do użytku budynek nowej szkoły. Część uczniów uczyła się już w pięknych, nowoczesnych salach, a pozostali przez rok korzystali jeszcze z budynku tzw. „starej szkoły".

1 września 2004 roku oddano do użytku wyremontowany, budynek tzw. „nowej szkoły". Od tego czasu wszyscy uczniowie uczą się w pięknym, nowoczesnym budynku, w dobrze  wyposażonych klasach.